بار دیگر به فرش دستباف ایرانی سلام میکنم.
در شرایط بغرنج اقتصادی امروز، سخن گفتن از اهمیت و جایگاه رفیع فرش دستباف و ضرورت حمایت جدی دولت از این هنر ـ صنعت بیبدیل ایرانی شایددشوار باشد، اما فرش دستباف خود گویای تاریخی پرفرازونشیب است؛ تاریخی که در آن، تلخیها و شیرینیهای بسیاری را پشت سر گذاشته و همچنان بر تار و پود فرهنگ و زندگی ایرانیان استوار مانده است.
راز ماندگاری فرش دستباف را باید در پیوند عمیق این هنر با حیات مردم فلات بزرگ ایران جستوجو کرد. فرش در زندگی مردم ایران باقی خواهد ماند، چراکه ایران همچنان استوار خواهد ماند. از همین رو، باید ارزش این هنر ماندگار و هنروران آن را بیش از پیش قدر دانست و با حمایت واقعی از قالیبافان، چشمه تولید فرش ایرانی را دوباره جوشان کرد.
در این میان، یکی از مهمترین حلقههایی که موجب ماندگاری و شهرت جهانی فرش دستباف ایران شده، تلاش تجار و بازرگانان ایرانی است. آنان در سراسر جهان برای معرفی و تثبیت جایگاه فرش ایران تلاش کردهاند؛ بازرگانانی که برای معرفی این هنر ارزشمند، سختیها و مرارتهای فراوانی را تحمل کردند و هزینههای هنگفتی پرداختند تا نام فرش ایران در بازارهای جهانی بدرخشد.
امروز در نقاط مختلف جهان نمایشگاههای بینالمللی بزرگی برگزار میشود که در آنها فرش دستباف و آخرین دستاوردهای تولیدکنندگان عرضه و معرفی میشود. اما روزگاری، نمایشگاه بینالمللی فرش تهران، بزرگترین و گستردهترین رویداد فرش دستباف جهان بود؛ رویدادی که در قلب ایران برگزار میشد و محل گردهمایی تولیدکنندگان، صادرکنندگان، تجار، هنرمندان و علاقهمندان این هنر اصیل بود.
اکنون که مرکز ملی فرش ایران در مسیر احیای این نمایشگاه گام برداشته و دست یاری به سوی تشکلهای تولیدی و صادراتی فرش دراز کرده است، فرصتی ارزشمند پیش روی همه دلسوزان این هنر قرار گرفته است. باید همه، توان خود را برای برگزاری هرچه شایستهتر این رویداد به کار بگیرند؛ بهویژه آنکه بازگشت زمان برگزاری نمایشگاه به شهریورماه، خاطره نمایشگاههای پررونق گذشته را در ذهن فعالان این حوزه زنده میکند.
در این مسیر، مرکز ملی فرش ایران نیز باید به معنای واقعی بر توان تشکلهای تولیدی و صادراتی تکیه کند. احیای جایگاه نمایشگاه تهران، بیش از هر چیز به همبستگی، اعتماد و مشارکت فعالان واقعی فرش نیاز دارد. صبر، مدارا و ایجاد همدلی میان تولیدکنندگان، صادرکنندگان، تجار و سایر فعالان این عرصه میتواند حتی با حداقل امکانات، بهترین و بیشترین دستاوردها را برای فرش دستباف ایران به همراه داشته باشد.
سیوسومین نمایشگاه فرش دستباف ایران میتواند بیش از یک نمایشگاه باشد؛ میتواند نشانهای از بازگشت اعتماد، همدلی و امید به یکی از اصیلترین هنرهای ایرانی باشد. امیدوارم همه دستاندرکاران، با تکیه بر ظرفیتهای موجود و با پرهیز از اختلافات، برای برگزاری رویدادی در شأن نام فرش ایران تلاش کنند.
فرش دستباف ایران از تاریخ این سرزمین جدا نیست. ایران استوار و ماندگار است، فرش ایران نیز خواهد ماند؛ اما ماندگاری این میراث ارزشمند، نیازمند حمایت از قالیباف، پشتیبانی از تولیدکنندگان، میدان دادن به تشکلها و باز کردن دوباره مسیرهای حضور فرش ایران در بازارهای جهانی است.
امروز فرصتی است تا با همدلی، این چشمه دیرینه را دوباره جوشان شود و عملکردی شایسته نام این هنر جاودانی به یادگار گذاشته شود.
درود بر دکتر فیصل مرداسی
بنا به فرمایش امام شهید: هر اندیشه و تفکری اگر در قالب هنر نگنجد ماندنی نخواهد بود
راز جاودانگی و نامیرایی فرش دستباف ایران گنجانده شدن آن در قالب هنر است که در طول تاریخ، اندیشمندان بزرگ آن را قالب فرش دستباف برای آیندگان به میراث نهادند.
بر هنرمندان معاصر فرضیه است که با جهد و جد پاسبان ومیراث دار این هنر ماندگار باشند تا همچنان هنر ایرانی بر تارک جهان بدرخشد.
بر دستان همه دلسوزان و دغدغه داران این صنعت هنری بوسه میزنم
علی اکبرزاده
جناب آقای اکبرزاده از پیام پر از مهر و هنر شما سپاسگذارم
مطلبی که در ادامه می خوانید، یادداشت فیصل مرداسی رئیس سابق مرکز ملی فرش است به بهانه سی و سومین نمایشگاه فرش دستباف که در نشریه “رویداد برتر” منتشر گردیده است. مرداسی را از زمان تصدی اش در مرکز فرش می شناسم و همیشه او را بخاطر نجابت و متانت و مدیریت روشمندش دوست داشته ام. او در دوره مدیریتش بر مرکز ملی فرش بیش از همتایان دیگرش – چه قبل و چه بعد از خود- تلاش داشت تا امور و روندها را بر مدار تعقل و ساز و کارهای مدیریتی طراحی کرده و پیش ببرد. این نگاه و رویکرد موجه و امیدآفرین مرداسی نه تنها با رفتن زودهنگام او از مرکز ، فرصت ریشه دواندن نیافت، بلکه متاسفانه مدیران و سرپرستان بعدی، خلاف آن جهت حرکت کردند. نتیجه محتوم آن نیز همین بی سامانی فعلی است. تا آنجا که مرکز ملی فرش ایران امروز هیچ نسبت قابل قبولی با جایگاه و ماموریت روشن و تعریف شده خود (حفظ و اعتلای مقام و جایگاه والای فرش دستباف ایران …. از طریق نظارت، هدایت و حمایت، تشکلهای مختلف مردمی، هنرمندان…. و همه دست اندرکاران در عرصه این صنعت و هنر ملی و….) ندارد. در یک جمله: در طول قریب به ربع قرن بنیانگذاری مرکز ملی فرش، تمامی وظایف ممکن و محتملی که به تولید، عرضه و صادرات و… متصدیان بخش خصوصی مربوط بوده، عملا و بی کم و کاست انجام شده است. اما قریب به اتفاق وظایف متولی این بخش، متاسفانه در عمل یا تعطیل و یا در وضعیت تعلیق است.
دعوت مرداسی به وفاق و همراهی و اعتماد و همدلی و امید و… گرچه همانطور که او خود بدرستی تشخیص داده، رکن و پایه اصلی سامان گیری و سامان یابی منظومه فرش دستباف کشور است اما لازم است در چنین شرایط خطیر و سرنوشت سازی که بر کشور عزیزمان سایه انداخته است، بدور از هرگونه تعارف و تلمیح، کم کاری دستگاه متولی را به منظور نقدی سازنده و اصلاح گرایانه مورد تاکید قرار داد. چرا که در مقایسه ایفای وظایف میان این دو بال (متولی و متصدی) بخش خصوصی بیشترین همراهی، بیشترین حضور فعال و بیشترین نتیجه بخشی را داشته است. حال آنکه متولی همواره از ماموریت های محوله اش یا جا مانده یا تاخیر داشته،
گرچه نمایشگاه شهریور ماه، با همه ارزش و اهمیتاش، هیچگاه بزرگترین و گستردهترین رویداد فرش دستباف جهان نبوده، گرچه بازگشت نمایشگاه به شهریور ماه نتیجه اقدام و تلاشی از پیش برنامه ریزی شده و ناشی از مدیریت قدرتمندانه متولی نبوده، و…. . اما اساس دعوت مرداسی را دعوتی بسیار ضروری می شناسم و به سهم کوچک خود بر آن تاکید میکنم.
علیرضا قادری
مدیر سایت اطلاع رسانی فرش ایران
carpetour.net
جناب آقای قادری فرهیخته
از ابراز محبت و همدلی شما بیکران قدردانم.
پیام جنابعالی برای جناب آقای دکتر مرداسی ارسال می گردد.
دغدغه و دلسوزی شما ارج می نهیم.
با تشکر