فرش ایران می‌ماند، اگر چشمه تولید را زنده نگه داریم

بار دیگر به فرش دستباف ایرانی سلام می‌کنم.
در شرایط بغرنج اقتصادی امروز، سخن گفتن از اهمیت و جایگاه رفیع فرش دستباف و ضرورت حمایت جدی دولت از این هنر ـ صنعت بی‌بدیل ایرانی شایددشوار باشد، اما فرش دستباف خود گویای تاریخی پرفرازونشیب است؛ تاریخی که در آن، تلخی‌ها و شیرینی‌های بسیاری را پشت سر گذاشته و همچنان بر تار و پود فرهنگ و زندگی ایرانیان استوار مانده است.
راز ماندگاری فرش دستباف را باید در پیوند عمیق این هنر با حیات مردم فلات بزرگ ایران جست‌وجو کرد. فرش در زندگی مردم ایران باقی خواهد ماند، چراکه ایران همچنان استوار خواهد ماند. از همین رو، باید ارزش این هنر ماندگار و هنروران آن را بیش از پیش قدر دانست و با حمایت واقعی از قالیبافان، چشمه تولید فرش ایرانی را دوباره جوشان کرد.
در این میان، یکی از مهم‌ترین حلقه‌هایی که موجب ماندگاری و شهرت جهانی فرش دستباف ایران شده، تلاش تجار و بازرگانان ایرانی است. آنان در سراسر جهان برای معرفی و تثبیت جایگاه فرش ایران تلاش کرده‌اند؛ بازرگانانی که برای معرفی این هنر ارزشمند، سختی‌ها و مرارت‌های فراوانی را تحمل کردند و هزینه‌های هنگفتی پرداختند تا نام فرش ایران در بازارهای جهانی بدرخشد.
امروز در نقاط مختلف جهان نمایشگاه‌های بین‌المللی بزرگی برگزار می‌شود که در آنها فرش دستباف و آخرین دستاوردهای تولیدکنندگان عرضه و معرفی می‌شود. اما روزگاری، نمایشگاه بین‌المللی فرش تهران، بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین رویداد فرش دستباف جهان بود؛ رویدادی که در قلب ایران برگزار می‌شد و محل گردهمایی تولیدکنندگان، صادرکنندگان، تجار، هنرمندان و علاقه‌مندان این هنر اصیل بود.
اکنون که مرکز ملی فرش ایران در مسیر احیای این نمایشگاه گام برداشته و دست یاری به سوی تشکل‌های تولیدی و صادراتی فرش دراز کرده است، فرصتی ارزشمند پیش روی همه دلسوزان این هنر قرار گرفته است. باید همه، توان خود را برای برگزاری هرچه شایسته‌تر این رویداد به کار بگیرند؛ به‌ویژه آنکه بازگشت زمان برگزاری نمایشگاه به شهریورماه، خاطره نمایشگاه‌های پررونق گذشته را در ذهن فعالان این حوزه زنده می‌کند.
در این مسیر، مرکز ملی فرش ایران نیز باید به معنای واقعی بر توان تشکل‌های تولیدی و صادراتی تکیه کند. احیای جایگاه نمایشگاه تهران، بیش از هر چیز به همبستگی، اعتماد و مشارکت فعالان واقعی فرش نیاز دارد. صبر، مدارا و ایجاد همدلی میان تولیدکنندگان، صادرکنندگان، تجار و سایر فعالان این عرصه می‌تواند حتی با حداقل امکانات، بهترین و بیشترین دستاوردها را برای فرش دستباف ایران به همراه داشته باشد.
سی‌وسومین نمایشگاه فرش دستباف ایران می‌تواند بیش از یک نمایشگاه باشد؛ می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت اعتماد، همدلی و امید به یکی از اصیل‌ترین هنرهای ایرانی باشد. امیدوارم همه دست‌اندرکاران، با تکیه بر ظرفیت‌های موجود و با پرهیز از اختلافات، برای برگزاری رویدادی در شأن نام فرش ایران تلاش کنند.
فرش دستباف ایران از تاریخ این سرزمین جدا نیست. ایران استوار و ماندگار است، فرش ایران نیز خواهد ماند؛ اما ماندگاری این میراث ارزشمند، نیازمند حمایت از قالیباف، پشتیبانی از تولیدکنندگان، میدان دادن به تشکل‌ها و باز کردن دوباره مسیرهای حضور فرش ایران در بازارهای جهانی است.
امروز فرصتی است تا با همدلی، این چشمه دیرینه را دوباره جوشان شود و عملکردی شایسته نام این هنر جاودانی به یادگار گذاشته شود.