در پی اظهارات اخیر رئیس محترم شورای اسلامی شهر تهران و بهکارگیری تعابیر نامتعارفی نظیر «گروگانگیری مردم توسط نمایشگاه بینالمللی»، لازم است جهت تنویر افکار عمومی و یادآوری پارهای از حقایق ملموس و نکاتی چند به استحضار مردم شریف پایتخت، فعالان اقتصادی و اهالی رسانه برسد:
۱. قدمت ۶۰ ساله نمایشگاه و توسعه نامتوازن شهری:
جناب آقای مهندس چمران با توجه به سابقه طولانی حضور در مدیریت شهری، بیش از هر کس دیگری واقفاند که سایت دائمی نمایشگاههای بینالمللی از بیش از ۶۰ سال پیش در این مکان احداث شده و در آن زمان پهنهای کاملاً مشخص، خارج از بافت مسکونی متراکم و مستقل داشته است. این مدیریت شهری در طول دهههای گذشته بوده که با گسترش بیرویه، صدور مجوزهای متراکم ساختمانی و توسعه نامتوازن، حریم نمایشگاه را در بر گرفته است. آیا منطقی است با وجود تقدم تاریخی ششدههای این مجموعه ملی، آدرس غلط به مردم داده شود و نمایشگاه را مسبب ترافیک ریشهدار پایتخت معرفی کرد؟ این استدلال شبیه آن است که بگوییم «بازار بزرگ تهران» مردم پایتخت را گروگان گرفته، چون معابر پیرامونی آن پرترافیک است!
۲. تفکیک ترافیک ساختاری از ترافیک چندساعته نمایشگاهی:
از چهرهای باسابقه در حوزه شهرسازی انتظار میرود موضوع بنیادین و تخصصی ترافیک کلانشهر تهران را با رویکردهای غیرکارشناسی یا دیدگاههای شخصی نیامیزند. واقعیت آماری این است که از میان دهها رویداد تخصصی در طول سال، تنها ۳ الی ۴ عنوان نمایشگاهی پرمخاطب وجود دارد که آنهم صرفاً برای ساعاتی محدود در طول ۳ یا ۴ روز ترافیک مقطعی ایجاد میکند. تقلیل دادن بحران ترافیک دائمی و مزمن شمال پایتخت به چند ساعت رویداد اقتصادی، نادیده گرفتن ریشههای اصلی معضل است.
۳-مصوبه جنجالی برجباغها و بارگذاری جمعیتی در شمال تهران:
جای تأمل است که چرا بانیان و مدافعان مصوبه موسوم به «برجباغها» که در دهههای اخیر موجب تخریب باغات شمیرانات، ساختوسازهای انبوه، تراکم سرسامآور جمعیتی و افزایش بار ترافیکی شمال تهران شدند، امروز پاسخگوی سیاستگذاریهای خود نیستند؟ در بافت مسکونی پیرامون نمایشگاه و برجهای احداثشده، الگوی مصرف و تمکن ساکنان بهگونهای است که بهازای هر عضو خانواده دستکم یک خودروی شخصی وجود دارد. این حجم از بارگذاری جمعیتی و انباشت خودرو در معابر، منشأ ترافیک روزمره و همیشگی است؛ چگونه این معضل ساختاری را پشت نام نمایشگاه پنهان میکنید؟
۴. معطلی پروژههای توسعه حملونقل عمومی و شبکه ریلی:
برای شهروندان فهیم تهرانی این پرسش اساسی مطرح است که تکالیف مدیریت شورا در قبال توسعه حملونقل عمومی در این محور به کجا رسیده است؟
– سرنوشت احداث خط متروی ونک به تجریش چه شد؟
– پروژه اتصال خط متروی میدان صنعت به سمت مجموعه نمایشگاه بینالمللی چرا سالها معطل و بلاتکلیف مانده است؟
پاسخ این ناکامیها در حوزه توسعه زیرساختهای ریلی پایتخت را بیشک جناب آقای چمران بهتر از دیگران میدانند.
۵. جایگاه نمایشگاه بینالمللی و واقعیتهای سایت شهر آفتاب:
در باره این که «چرا رویدادها به نمایشگاه شهر آفتاب منتقل نمیشوند؟»، پاسخ روشن است و باید از بخش خصوصی و فعالان اقتصادی شنیده شود: اگر زیرساختهای رفاهی، لجستیکی، ترانزیتی و اقامتی مجموعهای تکمیل و جذاب باشد، نیازی به اهرمهای فشار نخواهد بود و بازار بهصورت طبیعی از آن استقبال خواهد کرد. عدم استقبال بخش خصوصی و جامعه صنعتی و بازرگانی از یک مجموعه، گواه روشنی بر نقص زیرساختها و جذابیتهای لازم است. شرکت سهامی نمایشگاههای بینالمللی به عنوان «نمایشگاه مادر و نماد ملی صنعت نمایشگاهی کشور»همواره حامی، همکار و خواهان رونق تمامی سایتهای نمایشگاهی کشور از جمله مجموعه شهر آفتاب بوده و هست و هیچگونه تضاد منافعی با توسعه زیرساختهای نمایشگاهی ندارد.
کلام آخر:
شرکت سهامی نمایشگاههای بینالمللی ج.ا.ایران ضمن پوزش مجدد و صمیمانه از شهروندان و همسایگان گرامی برای ترافیک مقطعی چند رویداد پربازدید سالانه، مراتب تقدیر و سپاس خود را از همکاری دلسوزانه و شبانهروزی فرماندهی و پرسنل فداکار پلیس راهورو همچنین مجموعه زحمتکش کارکنان شهرداری تهران اعلام میدارد. ما صمیمانه از مسئولان و تریبونداران شهری تقاضا داریم در تحلیل چالشهای پیچیده پایتخت، جانب انصاف، تخصص و واقعبینی را رعایت فرمایند.
