نمایشگاهها بهدلیل ماهیت کاری خود، رسانهای زنده و پویا محسوب میشوند. از کارگزاران و عوامل اجرایی گرفته تا دکوراسیون، رنگها، پوشش و لباس کارکنان، چیدمان ورودیها و حتی لبخندهای استقبال، همگی حامل پیامهایی هستند که شرکتها و غرفهداران میخواهند به مخاطبان خود منتقل کنند.
4 ژوئن، روز جهانی نمایشگاه ها ست، روزی برای شناخت هر چه بهتر تلاش های فعالان این صنعت پویا و تاثیرگذار که بدون شک نقش مهمی در تبادلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایفا می کنند.
نمایشگاه ها در انتقال پیام ها به مخاطبان از سرعت بالایی برخوردار هستند و ارتباط کلامی که از مهمترین موضوعات ارتباطات انسانی به حساب می آید، در نمایشگاه ها اهمیت دو چندان پیدا می کند.
در اینجا و قبل از آنکه به نقش نمایشگاه در انتقال پیام بپردازیم، نگاهی به نظریه عناصر ارتباط داشته باشیم:
نظریه عناصر ارتباط توسط مدل ارتباطی شانون و ویور معرفی شده است. این مدل که در سال ۱۹۴۸ توسط کلود شانون و وارن ویور ارائه شد، شامل عناصر کلیدی در فرآیند ارتباط است.
عناصر ارتباط در مدل شانون و ویور عبارتند از:
منبع: ( فرستنده )؛ کسی که پیام را تولید میکند.
پیام: اطلاعات یا پیام به خودی خود.
کانال: وسیلهای که پیام از طریق آن ارسال میشود (مثلاً هوا، کلمات، سیگنالها).
گیرنده: کسی که پیام را دریافت میکند.
صوت: صدا، یا هرگونه عامل فیزیکی که از طریق کانال منتقل شود.
این مدل نشان میدهد که ارتباط یک فرآیند خطی است، از منبع به گیرنده، و هر کدام از این عناصر نقش مهمی در این فرآیند دارند.
در نمایشگاه ها، فروشنده با خریدار در ارتباط است، این ارتباط هر چه موثرتر باشد، بازخورد بهتری خواهد داشت، طبیعی است که این بازخورد باید به نتیجه ای ختم شود که مدنظر فروشنده است بنابراین پیام ها باید سنجیده، ساده و صریح بیان شود، از پیچیدگی خاصی برخوردار نباشد و بتواند تاثیر گذار باشد فضای نمایشگاهی به مانند کانال ارتباطی در مدل ارتباطی شانون و ویور عمل می کند بطور حتم، هرچه پارازیت ها کمتر، انتقال پیام ها راحتر انجام می شود.
نمایشگاه ها به دلیل ماهیت کاری شان، خود یک رسانه هستند، کارگزاران و عوامل، دکوراسیون و رنگ ها، لباس ها و پوشش ها و چیدمان ورودی ها و لبخند های استقبال از مردم همه رسانه ها و پیام های آن شرکت ها یا غرفه داران هستند.
در بعدی دیگر، شیوه انتقال مستقیم پیام در نمایشگاه ها باید دارای اهمیت ویژه ای برای غرفه داران و شرکت های حاضر در نمایشگاه باشد، باید به افراد در غرفه آموزش های برقراری ارتباط موثر داده شود تا مشتریان سرگردان در راهروی های نمایشگاه ها که در آستانه تصمیم گیری هستند را جذب و به دامنه مشتریان شرکت اضافه نماید.
بر اساس نظریه مذکور یکی دیگر از مسایلی که باید در نمایشگاه مدنظر قرار گیرد تحلیل داده های ارتباطی غرفه دار با بازدید کنندگان است این بازخورد می تواند مبنایی مناسب برای حضور مقتدر تر در نمایشگاه های آتی محسوب شود.
در هر صورت ضمن تبریک روز جهانی نمایشگاه ها به همه فعالان صنعت نمایشگاهی کشور، امیدواریم نمایشگاه ها که نقش مهمی در انتقال پیام های خوشایند و مثبت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دارند از سوی دولتمردان جدی تر گرفته شده و بیش از گذشته از آنان حمایت شود.
در پایان با ذکر این موضوع که نمایشگاه، فرستنده پیام های خوب برای گیرندگان عالی هستند امیدوارم در سال جاری و سال های بعد شاهد ارتقا جایگاه این صنعت هم باشیم.
قلمتان مانا استادِ جان
سپاسگذارم