شرکت دویچه‌مسه (Deutsche Messe)، برگزارکننده برخی از مهم‌ترین نمایشگاه‌های بین‌المللی جهان از جمله Domotex و LIGNA، پیش‌بینی کرده است سال مالی جاری را با حدود ۲۵ میلیون یورو زیان به پایان برساند. این در حالی است که این شرکت در سال گذشته سودآور بوده و اکنون علاوه بر مدیریت هزینه‌ها، برنامه بازنگری و کوچک‌سازی بخشی از مجموعه نمایشگاهی هانوفر را نیز در دستور کار قرار داده است. بررسی گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های آلمان نشان می‌دهد این زیان تنها نتیجه رکود اقتصادی نیست، بلکه افزایش هزینه‌های عملیاتی، چرخه برگزاری نمایشگاه‌های بزرگ و تغییر الگوی حضور شرکت‌ها در رویدادهای بین‌المللی نیز در آن نقش داشته‌اند.
انتشار خبر پیش‌بینی زیان حدود ۲۵ میلیون یورویی برای دویچه‌مسه، بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های اقتصادی و نمایشگاهی اروپا داشته است. این شرکت که مدیریت یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های نمایشگاهی جهان را بر عهده دارد، در سال مالی گذشته حدود ۱۸ میلیون یورو سود ثبت کرده بود، اما اکنون از کاهش قابل توجه عملکرد مالی خود خبر داده است.برخلاف برخی روایت‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی که این وضعیت را صرفاً به رکود اقتصادی و کاهش استقبال غرفه‌داران نسبت می‌دهند، گزارش رسانه‌های آلمانی نشان می‌دهد عوامل دیگری نیز در این کاهش سودآوری مؤثر بوده‌اند. هزینه‌های مربوط به نوسازی و تخریب بخشی از زیرساخت‌های نمایشگاهی، افزایش هزینه‌های بهره‌برداری و همچنین برگزار نشدن برخی نمایشگاه‌های درآمدزای دوسالانه در سال جاری از جمله دلایل اصلی اعلام‌شده هستند.
در همین راستا، مدیریت دویچه‌مسه برنامه‌ای برای بازنگری در ابعاد مجموعه نمایشگاهی هانوفر و بهینه‌سازی هزینه‌های عملیاتی را آغاز کرده است؛ اقدامی که بیش از آنکه نشانه بحران ساختاری باشد، بیانگر تلاش برای انطباق با شرایط جدید بازار نمایشگاه‌های بین‌المللی است.
کارشناسان معتقدند صنعت نمایشگاهی اروپا پس از همه‌گیری کرونا با تغییرات مهمی روبه‌رو شده است. بسیاری از شرکت‌ها سیاست حضور هدفمندتر در نمایشگاه‌ها را جایگزین حضور گسترده گذشته کرده‌اند و هم‌زمان افزایش هزینه‌های انرژی، نیروی انسانی و خدمات نیز فشار مضاعفی بر برگزارکنندگان وارد کرده است.
خبر زیان پیش‌بینی‌شده دویچه‌مسه را نباید به‌منزله افول نمایشگاه‌های بین‌المللی اروپا یا بحران این شرکت تلقی کرد. آنچه امروز در هانوفر مشاهده می‌شود، بیش از هر چیز نشانه تغییر مدل اقتصادی صنعت نمایشگاهی و تلاش برگزارکنندگان بزرگ برای بازطراحی ساختار هزینه‌ها و سازگاری با شرایط جدید بازار است؛ روندی که می‌تواند برای برگزارکنندگان و مدیران صنعت نمایشگاهی ایران نیز حاوی درس‌ها و تجربه‌های ارزشمند باشد.
